Orthomoleculaire
Voedingsleer,
Wij kennen de
Orthomoleculaire Voedingsleer en de Orthomoleculaire Geneeskunde.
De Orthomoleculaire
Voedingsleer is erop gericht de gezondheid te bevorderen, door de
lichaamscellen de fundamentele bouwstenen van het organisme te voorzien van
optimale hoeveelheden van alle vitamines, mineralen en van andere noodzakelijke
voedingsstoffen.
Begrip orthomoleculair
Voor het eerst gebruikt
door Pauling, tweevoudig Nobelprijs winnaar, hoogleraar biochemie.
Hij is al dik in de tachtig
maar leidt nog steeds een instituut in
Californië, hij doet veel research naar voedingsstoffen vooral naar vit. c ,
bekend geworden door zijn publicaties.
Het woord is door hem
geïntroduceerd en bleef beperkt tot het
gebied van de psychiatrie, dit kwam weer door Abraham Hoffer die de eerste
was die in de VS begon om vitaminen te
gebruiken in de psychiatrie. Hij was psychiater
en hij had diverse mensen in diverse ziekenhuizen onder behandeling,
waaronder een grote groep schizofrene patiënten.
Het medicijn dat hij
gebruikte vertoonde grote overeenkomst met de structuur van vit. B3.
Een groot deel van de
patiënten behandelde hij ermee en met succes.
Hij kwam tot de
ontdekking dat bepaald niet alle psychische klachten ook een psychische achtergrond hebben maar een biologische, want een biologische
hersenstof heeft veel vit. B3 nodig(
energieopbouw) voornamelijk door de omzetting van het aminozuur – Tryptophan –
een van de eiwitbestanddelen. Mensen met
een genetisch defect blijken niet in staat om tryptofaan, een doodgewoon
eiwitbestanddeel, in vit. B3 om te zetten
Tryptophan is aanwezig in
vlees, vis en kaas.
Door veel vit.B3 te geven
corrigeert men een erfelijke fout.
Vit. B3 is gewoon een
voedingsstof, dus er is weinig optegen om het continu te gebruiken.
Hier over ging men
publiceren, vooral Pauling raakte enthousiast. Als biochemicus zag hij grote
mogelijkheden door het geven van megadosering, problemen in de stofwisseling te
overwinnen en over de drempel te kunnen gaan als belangrijk concept, de
orthomoleculaire benadering te introduceren ook op allerlei andere biochemische
processen.
Dr. Moerman had veel contact met Pauling. De
uiteindelijke orthomoleculaire beweging verliep via Canada , de VS en
Californië en van daaruit heeft men getracht de boodschap uit te dragen. In
Nederland en in Duitsland is het wachten op de doorbraak om de orthomoleculaire
geneesmiddelen in het ziekenfondspakket op te nemen.
R.D.A. officieel
aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voedingsstoffen die wij nodig hebben van b.v.
vit. C = 15mg. Als een voedingssupplement 1/½ maal zo veel bevat dan wordt het
automatisch een geneesmiddel dat valt onder de geneesmiddelwet. Op dit moment
is het nog niemandsland.
In Engeland is dat voor
een deel al ziekenfondsvoorziening, - gunstig teken – dan wordt het ook
mogelijk met de orthomoleculaire geneeskunde meer te doen. Nu zijn wij nog
sterk gebonden aan de kosten.